Other Translations: Deutsch , English , Lietuvių kalba
From:
Aṅguttara Nikāya 3.65 Zbiór mów według wyliczeń 3
7. Mahāvagga 7. Wielki rozdział
Kesamuttisutta Mowa w Kesamutti
Evaṁ me sutaṁ—Oto com usłyszał –
ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu cārikaṁ caramāno mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ yena kesamuttaṁ nāma kālāmānaṁ nigamo tadavasari. Pewnego razu Błogosławiony odbywał wędrówkę wraz z liczną Saṅghą mnichów w państwie Kosalan, dotarł tam do miasta rynkowego Kālāmów, zwanego Kesamutti.
Assosuṁ kho kesamuttiyā kālāmā: Posłyszeli Kālāmowie z Kesamutti:
“samaṇo khalu, bho, gotamo sakyaputto sakyakulā pabbajito kesamuttaṁ anuppatto. „Doprawdy, panowie, do Kesamutti dotarł asceta Gotama, syn rodu Sakyów, który wywędrował z plemienia Sakyów.
Taṁ kho pana bhavantaṁ gotamaṁ evaṁ kalyāṇo kittisaddo abbhuggato: Krąży taka oto znakomita reputacja mistrza Gotamy:
‘itipi so bhagavā …pe… »Taki jest On, Błogosławiony, (…),
sādhu kho pana tathārūpānaṁ arahataṁ dassanaṁ hotī’”ti. wspaniale jest móc zobaczyć takowego godnego«”.
Atha kho kesamuttiyā kālāmā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā appekacce bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce bhagavatā saddhiṁ sammodiṁsu, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce nāmagottaṁ sāvetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu, appekacce tuṇhībhūtā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te kesamuttiyā kālāmā bhagavantaṁ etadavocuṁ: Następnie Kalamowie z Kesamutti udali się do Błogosławionego. Po przybyciu niektórzy oddali mu pokłon i usiedli z boku. Niektórzy przywitali go uprzejmie i prowadząc rozmowę w przyjaznym i grzecznym tonie usiedli z boku, niektórzy pozdrowili go przez podniesienie złączonych dłoni na wysokość serca i usiedli z boku, niektórzy przedstawili swoje imiona oraz imiona swoich rodzin i usiedli z boku, podczas gdy inni bez słowa usiedli z boku. Siedząc obok, Kalamowie z Kesamutti zwrócili się do Błogosławionego:
“Santi, bhante, eke samaṇabrāhmaṇā kesamuttaṁ āgacchanti. „Są, Czcigodny, pewni pustelnicy i bramini, którzy przychodzą do Kesamutti.
Te sakaṁyeva vādaṁ dīpenti jotenti, parappavādaṁ pana khuṁsenti vambhenti paribhavanti omakkhiṁ karonti. Wykładają i objaśniają swoją własną doktrynę, pogardzają doktryną innych, krytykują ją, zaprzeczają jej i ją poniżają.
Aparepi, bhante, eke samaṇabrāhmaṇā kesamuttaṁ āgacchanti. Są, Czcigodny, inni pustelnicy i bramini, którzy przychodzą do Kesamutti.
Tepi sakaṁyeva vādaṁ dīpenti jotenti, parappavādaṁ pana khuṁsenti vambhenti paribhavanti omakkhiṁ karonti. Też wykładają i objaśniają swoją własną doktrynę, pogardzają doktryną innych, krytykują ją, zaprzeczają jej i ją poniżają.
Tesaṁ no, bhante, amhākaṁ hoteva kaṅkhā hoti vicikicchā: Czcigodny, odczuwamy niepewność i mamy wątpliwości co do nich:
‘ko su nāma imesaṁ bhavataṁ samaṇabrāhmaṇānaṁ saccaṁ āha, ko musā’”ti? »Który z tych czcigodnych pustelników i braminów powiedział prawdę, który skłamał?«”.
“Alañhi vo, kālāmā, kaṅkhituṁ alaṁ vicikicchituṁ. „Zaprawdę, Kālāmowie, odczuwacie niepewność, zaprawdę macie wątpliwości.
Kaṅkhanīyeva pana vo ṭhāne vicikicchā uppannā. Gdy dochodzi do powstania niepewności, pojawiają się wątpliwości.
Etha tumhe, kālāmā, mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. Kālāmowie, nie podążajcie za tym, co mówią inni, ani za tradycją, nie podążajcie za pogłoskami ani świętymi tekstami, nie podążajcie za logicznymi wywodami ani przekonującymi wnioskowaniami, nie podążajcie za pozornymi analogiami ani za czymś, co jest zgodne z waszymi poglądami, nie podążajcie za czymś tylko dlatego, że jest prawdopodobne, ani przez wzgląd na coś popartego autorytetem nauczycieli.
Yadā tumhe, kālāmā, attanāva jāneyyātha: Lecz, Kālāmowie, gdy samodzielnie dostrzegacie:
‘ime dhammā akusalā, ime dhammā sāvajjā, ime dhammā viññugarahitā, ime dhammā samattā samādinnā ahitāya dukkhāya saṁvattantī’ti, atha tumhe, kālāmā, pajaheyyātha. »To jest niewłaściwe, przynosi wstyd, jest ganione przez mądrych ludzi, a wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do szkody i krzywdy« – wtedy, Kālāmowie, powinniście to porzucić.
Taṁ kiṁ maññatha, kālāmā, Jak mniemacie, Kālāmowie,
lobho purisassa ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā”ti? Czy chciwość powstająca wewnątrz człowieka, prowadzi do powstania korzyści czy szkody?”.
“Ahitāya, bhante”. „Szkody, Czcigodny”.
“Luddho panāyaṁ, kālāmā, purisapuggalo lobhena abhibhūto pariyādinnacitto pāṇampi hanati, adinnampi ādiyati, paradārampi gacchati, musāpi bhaṇati, parampi tathattāya samādapeti, yaṁ sa hoti dīgharattaṁ ahitāya dukkhāyā”ti. „Taki chciwy człowiek, opanowany przez chciwość, z umysłem opętanym przez chciwość, który zabija żywe istoty, bierze to, co nie zostało mu dane, chodzi do żony innego, mówi kłamstwa i nakłania innych do czynienia tego samego, czy sprawi to, że przez długi czas stanie się to dla niego szkodą i krzywdą?”.
“Evaṁ, bhante”. „Tak, Bhante”.
“Taṁ kiṁ maññatha, kālāmā, „Jak mniemacie, Kālāmowie,
doso purisassa ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā”ti? Czy niechęć powstająca wewnątrz człowieka, czy prowadzi do powstania korzyści czy szkody?”.
“Ahitāya, bhante”. „Szkody, Czcigodny”.
“Duṭṭho panāyaṁ, kālāmā, purisapuggalo dosena abhibhūto pariyādinnacitto pāṇampi hanati, adinnampi ādiyati, paradārampi gacchati, musāpi bhaṇati, parampi tathattāya samādapeti, yaṁ sa hoti dīgharattaṁ ahitāya dukkhāyā”ti. „Taki rozzłoszczony człowiek, opanowany przez niechęć, z umysłem opętanym przez niechęć, który zabija żywe istoty, bierze to, co nie zostało mu dane, chodzi do żony innego, mówi kłamstwa i nakłania innych do czynienia tego samego, czy sprawi to, że przez długi czas stanie się to dla niego szkodą i krzywdą?”.
“Evaṁ, bhante”. „Tak, Bhante”.
“Taṁ kiṁ maññatha, kālāmā, „Jak mniemacie, Kālāmowie,
moho purisassa ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā”ti? Czy ułuda powstająca wewnątrz człowieka, czy prowadzi do powstania korzyści czy szkody?”.
“Ahitāya, bhante”. „Szkody, Czcigodny”.
“Mūḷho panāyaṁ, kālāmā, purisapuggalo mohena abhibhūto pariyādinnacitto pāṇampi hanati, adinnampi ādiyati, paradārampi gacchati, musāpi bhaṇati, parampi tathattāya samādapeti, yaṁ sa hoti dīgharattaṁ ahitāya dukkhāyā”ti. „Taki zaślepiony człowiek, opanowany przez ułudę, z umysłem opętanym przez ułudę, który zabija żywe istoty, bierze to, co nie zostało mu dane, chodzi do żony innego, mówi kłamstwa i nakłania innych do czynienia tego samego, czy sprawi to, że przez długi czas stanie się to dla niego szkodą i krzywdą?”.
“Evaṁ, bhante”. „Tak, Bhante”.
“Taṁ kiṁ maññatha, kālāmā, ime dhammā kusalā vā akusalā vā”ti? „Jak mniemacie, Kālāmowie, czy te stany są właściwe czy niewłaściwe?”.
“Akusalā, bhante”. „Niewłaściwe, Czcigodny”.
“Sāvajjā vā anavajjā vā”ti? „Przynoszą wstyd czy nie przynoszą wstydu?”.
“Sāvajjā, bhante”. „Przynoszą wstyd, Czcigodny”.
“Viññugarahitā vā viññuppasatthā vā”ti? „Ganione są przez mądrych ludzi czy chwalone są przez mądrych ludzi?”.
“Viññugarahitā, bhante”. „Ganione są przez mądrych ludzi, Czcigodny”.
“Samattā samādinnā ahitāya dukkhāya saṁvattanti, no vā? „Wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do szkody i krzywdy czy nie?
Kathaṁ vā ettha hotī”ti? Jak to według was jest?”.
“Samattā, bhante, samādinnā ahitāya dukkhāya saṁvattantīti. „Wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do szkody i krzywdy.
Evaṁ no ettha hotī”ti. Tak to według nas jest”.
“Iti kho, kālāmā, yaṁ taṁ avocumhā: „Tak więc, Kālāmowie, to co zostało powiedziane:
‘etha tumhe, kālāmā. »Kālāmowie,
Mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. nie podążajcie za tym, co mówią inni, ani za tradycją, nie podążajcie za pogłoskami ani świętymi tekstami, nie podążajcie za logicznymi wywodami ani przekonującymi wnioskowaniami, nie podążajcie za pozornymi analogiami ani za czymś, co jest zgodne z waszymi poglądami, nie podążajcie za czymś tylko dlatego, że jest prawdopodobne, ani przez wzgląd na coś popartego autorytetem nauczycieli.
Yadā tumhe kālāmā attanāva jāneyyātha: Lecz, Kālāmowie, gdy samodzielnie dostrzegacie:
“ime dhammā akusalā, ime dhammā sāvajjā, ime dhammā viññugarahitā, ime dhammā samattā samādinnā ahitāya dukkhāya saṁvattantīti, atha tumhe, kālāmā, pajaheyyāthā”’ti, ‘To jest niewłaściwe, przynosi wstyd, jest ganione przez mądrych ludzi, a wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do szkody i krzywdy’ – wtedy, Kālāmowie, powinniście je porzucić«,
iti yaṁ taṁ vuttaṁ, idametaṁ paṭicca vuttaṁ. odnośnie do tego zostało to powiedziane”.
Etha tumhe, kālāmā, mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. Kālāmowie, nie podążajcie za tym, co mówią inni, ani za tradycją, nie podążajcie za pogłoskami ani świętymi tekstami, nie podążajcie za logicznymi wywodami ani przekonującymi wnioskowaniami, nie podążajcie za pozornymi analogiami ani za czymś, co jest zgodne z waszymi poglądami, nie podążajcie za czymś tylko dlatego, że jest prawdopodobne, ani przez wzgląd na coś popartego autorytetem nauczycieli.
Yadā tumhe, kālāmā, attanāva jāneyyātha: Lecz, Kālāmowie, gdy samodzielnie dostrzegacie:
‘ime dhammā kusalā, ime dhammā anavajjā, ime dhammā viññuppasatthā, ime dhammā samattā samādinnā hitāya sukhāya saṁvattantī’ti, atha tumhe, kālāmā, upasampajja vihareyyātha. »To jest właściwe, nie przynosi wstydu, jest chwalone przez mądrych ludzi, a wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do korzyści i szczęścia« – wtedy, Kālāmowie, przyswoiwszy to powinniście żyć zgodnie z tym.
Taṁ kiṁ maññatha, kālāmā, Jak mniemacie, Kālāmowie,
alobho purisassa ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati hitāya vā ahitāya vā”ti? Czy brak chciwości powstający wewnątrz człowieka, prowadzi do powstania korzyści czy szkody?”.
“Hitāya, bhante”. „Korzyści, Czcigodny”.
“Aluddho panāyaṁ, kālāmā, purisapuggalo lobhena anabhibhūto apariyādinnacitto neva pāṇaṁ hanati, na adinnaṁ ādiyati, na paradāraṁ gacchati, na musā bhaṇati, na parampi tathattāya samādapeti, yaṁ sa hoti dīgharattaṁ hitāya sukhāyā”ti. „Taki pozbawiony chciwości człowiek, nie opanowany przez chciwość, z umysłem nie opętanym przez chciwość, który nie zabija żadnej żywej istoty, nie bierze tego, co nie zostało mu dane, nie chodzi do żony innego, nie mówi kłamstw i nie nakłania innych do czynienia tego samego, czy sprawi to, że przez długi czas stanie się to dla niego korzyścią i szczęściem?”.
“Evaṁ, bhante”. „Tak, Czcigodny”.
“Taṁ kiṁ maññatha, kālāmā, „Jak mniemacie, Kālāmowie,
adoso purisassa ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati …pe… Czy brak niechęci powstający wewnątrz człowieka, (…),
amoho purisassa ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati …pe… Czy brak ułudy powstający wewnątrz człowieka, (…),
hitāya sukhāyā”ti. korzyścią i szczęściem?”.
“Evaṁ, bhante”. „Tak, Czcigodny”.
“Taṁ kiṁ maññatha, kālāmā, ime dhammā kusalā vā akusalā vā”ti? „Jak mniemacie, Kālāmowie, czy te stany są właściwe czy niewłaściwe?”.
“Kusalā, bhante”. „Właściwe, Czcigodny”.
“Sāvajjā vā anavajjā vā”ti? „Przynoszą wstyd czy nie przynoszą wstydu?”.
“Anavajjā, bhante”. „Nie przynoszą wstydu, Czcigodny”.
“Viññugarahitā vā viññuppasatthā vā”ti? „Ganione są przez mądrych ludzi czy chwalone są przez mądrych ludzi?”.
“Viññuppasatthā, bhante”. „Chwalone są przez mądrych ludzi, Czcigodny”.
“Samattā samādinnā hitāya sukhāya saṁvattanti no vā? „Wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do korzyści i szczęścia czy nie?
Kathaṁ vā ettha hotī”ti? Jak to według was jest?”.
“Samattā, bhante, samādinnā hitāya sukhāya saṁvattanti. „Wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do korzyści i szczęścia.
Evaṁ no ettha hotī”ti. Tak to według nas jest”.
“Iti kho, kālāmā, yaṁ taṁ avocumhā: „Tak więc, Kālāmowie, to co zostało powiedziane:
‘etha tumhe, kālāmā. »Kālāmowie,
Mā anussavena, mā paramparāya, mā itikirāya, mā piṭakasampadānena, mā takkahetu, mā nayahetu, mā ākāraparivitakkena, mā diṭṭhinijjhānakkhantiyā, mā bhabbarūpatāya, mā samaṇo no garūti. nie podążajcie za tym, co mówią inni, ani za tradycją, nie podążajcie za pogłoskami ani świętymi tekstami, nie podążajcie za logicznymi wywodami ani przekonującymi wnioskowaniami, nie podążajcie za pozornymi analogiami ani za czymś, co jest zgodne z waszymi poglądami, nie podążajcie za czymś tylko dlatego, że jest prawdopodobne, ani przez wzgląd na coś popartego autorytetem nauczycieli.
Yadā tumhe, kālāmā, attanāva jāneyyātha—Lecz, Kālāmowie, gdy samodzielnie dostrzegacie:
ime dhammā kusalā, ime dhammā anavajjā, ime dhammā viññuppasatthā, ime dhammā samattā samādinnā hitāya sukhāya saṁvattantīti, atha tumhe, kālāmā, upasampajja vihareyyāthā’ti, ‘To jest niewłaściwe, przynosi wstyd, jest ganione przez mądrych ludzi, a wdrażanie i podejmowanie tego wiedzie do szkody i krzywdy’ – wtedy, Kālāmowie, powinniście je porzucić«,
iti yaṁ taṁ vuttaṁ idametaṁ paṭicca vuttaṁ. odnośnie do tego zostało to powiedziane”.
Sa kho so, kālāmā, ariyasāvako evaṁ vigatābhijjho vigatabyāpādo asammūḷho sampajāno patissato mettāsahagatena cetasā ekaṁ disaṁ pharitvā viharati, tathā dutiyaṁ, tathā tatiyaṁ, tathā catutthaṁ, iti uddhamadho tiriyaṁ sabbadhi sabbattatāya sabbāvantaṁ lokaṁ mettāsahagatena cetasā vipulena mahaggatena appamāṇena averena abyāpajjhena pharitvā viharati. Tym jest, Kalamowie, uczeń Szlachetnych, w ten sposób uwolniony od pożądliwości, uwolniony od złej woli, niezaślepiony, przejrzyście pojmujący, rozważny, całym sercem wypełnia on miłującą dobrocią zarówno jeden kierunek świata, także drugi, także trzeci, także czwarty. W ten sam sposób, do góry, w dół, w poprzek, wszędzie naokoło, cały świat, całym swym sercem wypełnia miłującą dobrocią – szczodrze, wylewnie, bez ograniczeń, będąc wolnym od wrogości i złej woli.
Karuṇāsahagatena cetasā …pe… Całym sercem wypełnia on współczuciem, (…).
muditāsahagatena cetasā …pe… Całym sercem wypełnia on współradością, (…).
upekkhāsahagatena cetasā ekaṁ disaṁ pharitvā viharati, tathā dutiyaṁ, tathā tatiyaṁ, tathā catutthaṁ, iti uddhamadho tiriyaṁ sabbadhi sabbattatāya sabbāvantaṁ lokaṁ upekkhāsahagatena cetasā vipulena mahaggatena appamāṇena averena abyāpajjhena pharitvā viharati. Całym sercem wypełnia zrównoważeniem jeden kierunek świata, także drugi, także trzeci, także czwarty. W ten sam sposób, do góry, w dół, w poprzek, wszędzie naokoło, cały świat, całym swym sercem wypełnia zrównoważeniem – szczodrze, wylewnie, bez ograniczeń, będąc wolnym od wrogości i złej woli.
Sa kho so, kālāmā, ariyasāvako evaṁ averacitto evaṁ abyāpajjhacitto evaṁ asaṅkiliṭṭhacitto evaṁ visuddhacitto. Tym jest, Kalamowie, uczeń Szlachetnych, z sercem wolnym od wrogości, z sercem wolnym od złej woli, z sercem wolnym od zanieczyszczeń, z sercem tak oczyszczonym.
Tassa diṭṭheva dhamme cattāro assāsā adhigatā honti. W takim kimś, w tym, doczesnym życiu cztery wytchnienia zostają osiągnięte.
‘Sace kho pana atthi paro loko, atthi sukatadukkaṭānaṁ kammānaṁ phalaṁ vipāko, athāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjissāmī’ti, ayamassa paṭhamo assāso adhigato hoti. »Jeśli istnieje inny świat i istnieje owoc kammy, rezultaty dobrych i złych uczynków, to po rozpadzie ciała po śmierci pojawię się w pomyślnym stanie, w świecie niebios« – takie jest pierwsze wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
‘Sace kho pana natthi paro loko, natthi sukatadukkaṭānaṁ kammānaṁ phalaṁ vipāko, athāhaṁ diṭṭheva dhamme averaṁ abyāpajjhaṁ anīghaṁ sukhiṁ attānaṁ pariharāmī’ti, ayamassa dutiyo assāso adhigato hoti. »Jeśli nie istnieje inny świat i nie istnieje owoc kammy, rezultaty dobrych i złych uczynków, to w tym doczesnym życiu jestem wolny od wrogości, wolny od złej woli, wolny od zmartwień, z łatwością o siebie zadbam« – takie jest drugie wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
‘Sace kho pana karoto karīyati pāpaṁ, na kho panāhaṁ kassaci pāpaṁ cetemi. »Jeśli zło dopada sprawcę, ja i tak nie mam zamiaru wyrządzać zła.
Akarontaṁ kho pana maṁ pāpakammaṁ kuto dukkhaṁ phusissatī’ti, ayamassa tatiyo assāso adhigato hoti. Niewyrządzone złe uczynki, jaką krzywdą mogą mnie dotknąć?« – takie jest trzecie wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
‘Sace kho pana karoto na karīyati pāpaṁ, athāhaṁ ubhayeneva visuddhaṁ attānaṁ samanupassāmī’ti, ayamassa catuttho assāso adhigato hoti. »Jeśli zło nie dopada sprawcy, w obu przypadkach uznaję, że jestem bez zarzutu« – takie jest czwarte wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
Sa kho so, kālāmā, ariyasāvako evaṁ averacitto evaṁ abyāpajjhacitto evaṁ asaṅkiliṭṭhacitto evaṁ visuddhacitto. Tym jest, Kalamowie, uczeń Szlachetnych, z sercem wolnym od wrogości, z sercem wolnym od złej woli, z sercem wolnym od zanieczyszczeń, z sercem tak oczyszczonym.
Tassa diṭṭheva dhamme ime cattāro assāsā adhigatā hontī”ti. W takim kimś, w tym, doczesnym życiu cztery wytchnienia zostają osiągnięte”.
“Evametaṁ, bhagavā, evametaṁ, sugata. „Tak jest, Błogosławiony, tak jest, Spełniony!
Sa kho so, bhante, ariyasāvako evaṁ averacitto evaṁ abyāpajjhacitto evaṁ asaṅkiliṭṭhacitto evaṁ visuddhacitto. Tym jest, Bhante, uczeń Szlachetnych, z sercem wolnym od wrogości, z sercem wolnym od złej woli, z sercem wolnym od zanieczyszczeń, z sercem tak oczyszczonym.
Tassa diṭṭheva dhamme cattāro assāsā adhigatā honti. W takim kimś, w tym, doczesnym życiu cztery wytchnienia zostają osiągnięte.
‘Sace kho pana atthi paro loko, atthi sukatadukkaṭānaṁ kammānaṁ phalaṁ vipāko, athāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjissāmī’ti, ayamassa paṭhamo assāso adhigato hoti. »Jeśli istnieje inny świat i istnieje owoc kammy, rezultaty dobrych i złych uczynków, to po rozpadzie ciała po śmierci pojawię się w pomyślnym stanie, w świecie niebios« – takie jest pierwsze wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
‘Sace kho pana natthi paro loko, natthi sukatadukkaṭānaṁ kammānaṁ phalaṁ vipāko, athāhaṁ diṭṭheva dhamme averaṁ abyāpajjhaṁ anīghaṁ sukhiṁ attānaṁ pariharāmī’ti, ayamassa dutiyo assāso adhigato hoti. »Jeśli nie istnieje inny świat i nie istnieje owoc kammy, rezultaty dobrych i złych uczynków, to w tym doczesnym życiu jestem wolny od wrogości, wolny od złej woli, wolny od zmartwień, z łatwością o siebie zadbam« – takie jest drugie wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
‘Sace kho pana karoto karīyati pāpaṁ, na kho panāhaṁ kassaci pāpaṁ cetemi, akarontaṁ kho pana maṁ pāpakammaṁ kuto dukkhaṁ phusissatī’ti, ayamassa tatiyo assāso adhigato hoti. »Jeśli zło dopada sprawcę, ja i tak nie mam zamiaru wyrządzać zła. Niewyrządzone złe uczynki, jaką krzywdą mogą mnie dotknąć?« – takie jest trzecie wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
‘Sace kho pana karoto na karīyati pāpaṁ, athāhaṁ ubhayeneva visuddhaṁ attānaṁ samanupassāmī’ti, ayamassa catuttho assāso adhigato hoti. »Jeśli zło nie dopada sprawcy, w obu przypadkach uznaję, że jestem bez zarzutu« – takie jest czwarte wytchnienie, które zostaje osiągnięte.
Sa kho so, bhante, ariyasāvako evaṁ averacitto evaṁ abyāpajjhacitto evaṁ asaṅkiliṭṭhacitto evaṁ visuddhacitto. Tym jest, Bhante, uczeń Szlachetnych, z sercem wolnym od wrogości, z sercem wolnym od złej woli, z sercem wolnym od zanieczyszczeń, z sercem tak oczyszczonym.
Tassa diṭṭheva dhamme ime cattāro assāsā adhigatā honti. W takim kimś, w tym, doczesnym życiu cztery wytchnienia zostają osiągnięte.
Abhikkantaṁ, bhante …pe… „Wspaniale, Czcigodny! (…).
ete mayaṁ, bhante, bhagavantaṁ saraṇaṁ gacchāma dhammañca bhikkhusaṅghañca. Chcielibyśmy mieć schronienie w Czcigodnym, w Dhammie i w mnisiej Saṅdze.
Upāsake no, bhante, bhagavā dhāretu ajjatagge pāṇupete saraṇaṁ gate”ti. Czcigodny, niech Błogosławiony traktuje nas jako współwyznawców, tych, którzy od dziś znaleźli schronienie na resztę życia”.
Pañcamaṁ. Piąta.