Other Translations: Deutsch , English , Français , 日本語
From: ,
Aṅguttara Nikāya 1 Ангуттара Никая 1
10. Dutiyapamādādivagga 10. Беспечность (2)
98
“Ajjhattikaṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato anatthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, pamādo. «Монахи, я не вижу ни одной вещи среди внутренних факторов, помимо беспечности, которая вела бы к такому величайшему вреду.
Pamādo, bhikkhave, mahato anatthāya saṁvattatī”ti. Беспечность ведёт к величайшему вреду».
Paṭhamaṁ.
99
“Ajjhattikaṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato atthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, appamādo. «Монахи, я не вижу ни одной другой вещи среди внутренних факторов, помимо прилежания, которая вела бы к такому величайшему благу.
Appamādo, bhikkhave, mahato atthāya saṁvattatī”ti. Прилежание ведёт к величайшему благу».
Dutiyaṁ.
100
“Ajjhattikaṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato anatthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, kosajjaṁ. «Монахи, я не вижу ни одной вещи среди внутренних факторов, помимо лени, которая вела бы к такому величайшему вреду.
Kosajjaṁ, bhikkhave, mahato anatthāya saṁvattatī”ti. Лень ведёт к величайшему вреду».
Tatiyaṁ.
101
“Ajjhattikaṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato atthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, vīriyārambho. «Монахи, я не вижу ни одной другой вещи среди внутренних факторов, помимо зарождения усердия, которая вела бы к такому величайшему благу.
Vīriyārambho, bhikkhave, mahato atthāya saṁvattatī”ti. Зарождение усердия ведёт к величайшему благу».
Catutthaṁ.
102–109 102-109
“Ajjhattikaṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato anatthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, mahicchatā …pe… appicchatā … asantuṭṭhitā … santuṭṭhitā … ayonisomanasikāro … yonisomanasikāro … asampajaññaṁ … sampajaññaṁ … dvādasamaṁ. «Монахи, я не вижу ни одной вещи среди внутренних факторов, помимо сильного желания… малочисленного желания… отсутствие довольствования… довольствования… немудрого внимания… мудрого внимания… отсутствия бдительности… бдительности…».
110
“Bāhiraṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato anatthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, pāpamittatā. «Монахи, я не вижу ни одной вещи среди внутренних факторов, помимо дружбы с плохими людьми, которая вела бы к такому величайшему вреду.
Pāpamittatā, bhikkhave, mahato anatthāya saṁvattatī”ti. Дружба с плохими людьми ведёт к величайшему вреду».
Terasamaṁ.
111
“Bāhiraṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato atthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, kalyāṇamittatā. «Монахи, я не вижу ни одной другой вещи среди внутренних факторов, помимо дружбы с хорошими людьми, которая вела бы к такому величайшему благу.
Kalyāṇamittatā, bhikkhave, mahato atthāya saṁvattatī”ti. Дружба с хорошими людьми ведёт к величайшему благу».
Cuddasamaṁ.
112
“Ajjhattikaṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato anatthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, anuyogo akusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo kusalānaṁ dhammānaṁ. «Монахи, я не вижу ни одной вещи среди внутренних факторов, помимо следования неблагим качествам и не-следования благим качествам, которая вела бы к такому величайшему вреду.
Anuyogo, bhikkhave, akusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo kusalānaṁ dhammānaṁ mahato anatthāya saṁvattatī”ti. Следование неблагим качествам и не-следование благим качествам ведёт к величайшему вреду».
Pannarasamaṁ.
113
“Ajjhattikaṁ, bhikkhave, aṅganti karitvā nāññaṁ ekaṅgampi samanupassāmi yaṁ evaṁ mahato atthāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, anuyogo kusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo akusalānaṁ dhammānaṁ. «Монахи, я не вижу ни одной другой вещи среди внутренних факторов, помимо следования благим качествам и не-следования неблагим качествам
Anuyogo, bhikkhave, kusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo akusalānaṁ dhammānaṁ mahato atthāya saṁvattatī”ti. Следование благим качествам и не-следование неблагим качествам ведёт к величайшему благу».
Soḷasamaṁ.
114
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yo evaṁ saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, pamādo. «Монахи, я не вижу ни одной вещи, помимо беспечности, которая настолько вела бы к упадку и исчезновению благой Дхаммы.
Pamādo, bhikkhave, saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattatī”ti. Беспечность ведёт к упадку и исчезновению благой Дхаммы».
Sattarasamaṁ.
115
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yo evaṁ saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, appamādo. «Монахи, я не вижу ни одной вещи, помимо прилежания, которая настолько вела бы к не-упадку и не-исчезновению благой Дхаммы.
Appamādo, bhikkhave, saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattatī”ti. Прилежание ведёт к не-упадку и не-исчезновению благой Дхаммы».
Aṭṭhārasamaṁ.
116
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yo evaṁ saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, kosajjaṁ. «Монахи, я не вижу ни одной вещи, помимо лени, которая настолько вела бы к упадку и исчезновению благой Дхаммы.
Kosajjaṁ, bhikkhave, saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattatī”ti. Лень ведёт к упадку и исчезновению благой Дхаммы».
Ekūnavīsatimaṁ.
117
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yo evaṁ saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, vīriyārambho. «Монахи, я не вижу ни одной вещи, помимо зарождения усердия, которая настолько вела бы к не-упадку и не-исчезновению благой Дхаммы.
Vīriyārambho, bhikkhave, saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattatī”ti. Зарождение усердия ведёт к не-упадку и не-исчезновению благой Дхаммы».
Vīsatimaṁ.
118–128 118-128
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yo evaṁ saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, mahicchatā …pe… appicchatā … asantuṭṭhitā … santuṭṭhitā … ayonisomanasikāro … yonisomanasikāro … asampajaññaṁ … sampajaññaṁ … pāpamittatā … kalyāṇamittatā … anuyogo akusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo kusalānaṁ dhammānaṁ. «Монахи, я не вижу ни одной вещи, помимо сильного желания… малочисленности желаний… отсутствия довольствования… довольствования… немудрого внимания… мудрого внимания… отсутствия бдительности… бдительности… дружбы с плохими людьми… дружбы с хорошими людьми… следования неблагим качествам и не-следования благим качествам.
Anuyogo, bhikkhave, akusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo kusalānaṁ dhammānaṁ saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṁvattatī”ti. Следование неблагим качествам и не-следование благим качествам ведёт к упадку и исчезновению благой Дхаммы».
Ekattiṁsatimaṁ.
129
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yo evaṁ saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, anuyogo kusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo akusalānaṁ dhammānaṁ. «Монахи, я не вижу ни одной вещи, помимо (следования благим качествам и не-следования неблагим качествам, которая настолько вела бы к не-упадку и не-исчезновению благой Дхаммы.
Anuyogo, bhikkhave, kusalānaṁ dhammānaṁ, ananuyogo akusalānaṁ dhammānaṁ saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṁvattatī”ti. Следование благим качествам и не-следование неблагим качествам ведёт к не-упадку и не-исчезновению благой Дхаммы».
Bāttiṁsatimaṁ.
Catukkoṭikaṁ niṭṭhitaṁ.
130
“Ye te, bhikkhave, bhikkhū adhammaṁ dhammoti dīpenti te, bhikkhave, bhikkhū bahujanaahitāya paṭipannā bahujanaasukhāya, bahuno janassa anatthāya ahitāya dukkhāya devamanussānaṁ. «Монахи, те монахи, которые объясняют не-Дхамму как Дхамму, действуют ради вреда многих людей, ради несчастья многих людей, ради погибели, вреда и страдания многих, людей и божеств.
Bahuñca te, bhikkhave, bhikkhū apuññaṁ pasavanti, te cimaṁ saddhammaṁ antaradhāpentī”ti. Эти монахи порождают множество неблагих заслуг и делают так, что эта благая Дхамма исчезает».
Tettiṁsatimaṁ.
131
“Ye te, bhikkhave, bhikkhū dhammaṁ adhammoti dīpenti te, bhikkhave, bhikkhū bahujanaahitāya paṭipannā bahujanaasukhāya, bahuno janassa anatthāya ahitāya dukkhāya devamanussānaṁ. «Монахи, те монахи, которые объясняют Дхамму как не-Дхамму, действуют ради вреда многих людей, ради несчастья многих людей, ради погибели, вреда и страдания многих, людей и божеств.
Bahuñca te, bhikkhave, bhikkhū apuññaṁ pasavanti, te cimaṁ saddhammaṁ antaradhāpentī”ti. Эти монахи порождают множество неблагих заслуг и делают так, что эта благая Дхамма исчезает».
Catuttiṁsatimaṁ.
132–139 132-139
“Ye te, bhikkhave, bhikkhū avinayaṁ vinayoti dīpenti …pe… vinayaṁ avinayoti dīpenti …pe… abhāsitaṁ alapitaṁ tathāgatena bhāsitaṁ lapitaṁ tathāgatenāti dīpenti …pe… bhāsitaṁ lapitaṁ tathāgatena abhāsitaṁ alapitaṁ tathāgatenāti dīpenti …pe… anāciṇṇaṁ tathāgatena āciṇṇaṁ tathāgatenāti dīpenti …pe… āciṇṇaṁ tathāgatena anāciṇṇaṁ tathāgatenāti dīpenti …pe… apaññattaṁ tathāgatena paññattaṁ tathāgatenāti dīpenti …pe… paññattaṁ tathāgatena apaññattaṁ tathāgatenāti dīpenti; «Монахи, те монахи, которые объясняют не-Винаю как Винаю… Винаю как не-Винаю… то, что не было утверждено и произнесено Татхагатой как утверждённое и произнесенное им… то, что было утверждено и произнесено Татхагатой как не утверждённое и не произнесенное им… то, что не практиковалось Татхагатой как то, что практиковалось им… то, что практиковалось Татхагатой как то, что не практиковалось им… то, что не было предписано Татхагатой как то, что было предписано им… то, что было предписано Татхагатой как то, что не было предписано им
te, bhikkhave, bhikkhū bahujanaahitāya paṭipannā bahujanaasukhāya, bahuno janassa anatthāya ahitāya dukkhāya devamanussānaṁ. действуют ради вреда многих людей, ради несчастья многих людей, ради погибели, вреда и страдания многих, людей и божеств.
Bahuñca te, bhikkhave, bhikkhū apuññaṁ pasavanti, te cimaṁ saddhammaṁ antaradhāpentī”ti. Эти монахи порождают множество неблагих заслуг и делают так, что эта благая Дхамма исчезает».
Dvācattālīsatimaṁ.
Dutiyapamādādivaggo dasamo.